Pjesëzat dhe pasthirrmat – e vërtetë apo e gabuar

Pjesëza «nuk» përdoret për të mohuar një folje.

Pjesëza «mos» përdoret për mohim në mënyrën urdhërore dhe në lidhore.

Pasthirrmat shprehin ndjenja si gëzimi, dhimbja ose habia.

Pjesëza «a» përdoret vetëm në fund të fjalisë.

Pjesëzat janë pjesë të ndryshueshme të ligjëratës.

«Oh!» dhe «Ah!» janë pasthirrma.

Pjesëza «s’» është forma e shkurtër e pjesëzës «nuk».

Pasthirrmat kryejnë funksion gjymtyre në fjali.

Pjesëza «le» shpreh një urdhër të zbutur, si te «Le të shkojmë!».